Dalalćgđ
Úff, ţegar mest er um ađ vera hjá mér, verđur lítiđ um skrif hér á síđunni ... undanfariđ hefur veriđ mjög annasamt hjá mér.
Magadansfréttirnar af mér eru ţó ekki miklar ţessa dagana. Nú er einhverskonar lćgđ á milli ćfingatímabila hjá mér ... Magadans-sumarvinnunni er lokiđ og ćfingatörnin í Magadanshúsinu fyrir haustuppákomurnar er rétt ađ skríđa í gang, en hún verđur líklega komin á fullt um nćstu mánađamót.
Í síđustu viku byrjuđum viđ ađ lćra hóp-tabla-dans fyrir októbersýninguna okkar ... mér finnst svo gaman ţegar viđ lćrum eitthvađ nýtt, ég fć alveg fiđring af spenningi!
Annars missti ég af ćfingunni minni í gćr vegna ţess ađ sonur minn datt í steingólfiđ í ganginum heima hjá okkur og stór hurđ međ spegli ofaná hann ... lengi vorum viđ ekki viss hvort ţađ vćri örugglega allt í lagi međ hann. Núna er hann hins vegar farinn ađ hlaupa, syngja og vera eins og hann á sér til ađ vera. Okkur hjónunum er vođalega létt.
Endilega látiđ mig vita af hverju ég missti ... var nýji dansinn klárađur? Kristína.
Magadansglósur Parvönu



