Magadanskeppnin
Mikið ofboðslega skemmti ég mér vel á magadanskeppninni í ár, hún var alveg rosalega vönduð og flott.
Í ár var keppendum skipt í tvo flokka. Það munaði svo miklu að horfa á keppnina með þessu fyrirkomulagi; að hafa ekki dansara sem hafa dansað í nokkra mánuði annarsvegar og svo mörg ár hinsvegar, dansandi til skiptis. Maður "fyrirgaf" stelpunum í fyrri flokknum frekar fyrir mistökin sem þær gerðu, en gerði aftur á móti meiri kröfur til þeirra sem dönsuðu í þeim seinni.
Það kemur mér á óvart á hverju ári hvað dönsurunum hefur farið fram, og þetta ár er engin undantekning. Ég var svo stolt af því að horfa á þær allar skarta sínu fegursta og sýna dansana sem þær höfðu sjálfar samið við lag að eigin vali. Þetta var stórkostlegt!
Það sem kom mér einna mest á óvart var færni dansaranna, tæknin var svo hrein og góð, eins sviðsframkoman og hvernig þær hreyfðu sig um sviðið í dansinum ... þetta var algjört augnakonfekt.
Þegar heim var komið eftir keppnina og hátíðahöldin að henni lokinni fór ég að velta því fyrir mér hvort ég ætti nokkuð séns í þessar stelpur að ári liðnu, og hvort það tæki því nokkuð að reyna ...
... en áttaði mig svo strax á því að auðvitað er það ekki það sem þessi keppni gengur útá, mér fannst til dæmis ekki einungis gaman að horfa á dansarana sem höfnuðu í sætum. Ég naut þess ekkert síður að horfa á hinar, að sjá hvernig þær réðu úr því verkefni að semja dans við tónlist sem þær völdu sér, hvernig þær komu fram og geisluðu ... vonandi tekst mér eins vel og þeim að ári liðnu, en ég stefni fastlega á það að taka þátt!
Þegar öllu er á botninn hvolft, þá er þetta nefninlega sýning númer eitt tvö og þrjú, og sýningin í ár var sú flottasta sem ég man eftir.
Til hamingju stelpur!
Magadansglósur Parvönu



